خیانت

به خدا شک دارم

                   به زمین شک دارم

آنچنان بیمارم،

       که به فردوس برین شک دارم

...

من به ابلیس رجیم

وه  ،   چه ایمان دارم

زانکه او یک‌نفسم نیست جدا

                                بسکه احسان دارد

دور مانده‌ام

             از حس غریب دلدادگی ،

               از هیجان هجوم کلمات

              و از

                  شهوت خواستن

و غریبانه،

              مانده‌ام با

    مردانی

                  که از مردی به فاعل بودنش دل خوش کرده‌‌اند

و زنانی

         که حس زیبای زنانگی‌شان در هجوم واژه فمینیست رنگ باخته

به بالای سرش نگریست

نهالی سر خوش و شاد یافت

شیفته اش شد و به او آویخت

                                          هر روز بیش از پیش

نهال اما می‌بالید و سر به آسمان می‌سایید

و او

می‌پیچید و بالا می‌رفت

نهال پلی بود میان او  و‌ آفتاب

...........

اندکی اندیشید

                   رشته محبت را محکم کرد تا نگسلد

و

نهال

         خشکید

آفتاب ماند و او

...................

آخر هفته برگهای خشکیده‌اش را باد می‌برد.

زندگی،

           فرصت بلعیدن ماست

گاو،

 سر بر تیغ نهاد و

  یونجه را فهمید

چه حسی داشت، دیدنش از دور

سترگ بود و مغرور و خیال‌انگیز

.......................

از دامنه اش که بالا می‌رفت

مسرور ،در خیال رویش بود

تا

تسخیرش کرد

دستمال عرق آلود را بر وی افکند

و

به پایین خزید

...........................

دیگر نه مغرور بود و نه خیال انگیز

...........................

و مرد

 در پی هوسی دیگر از دامنه کوهی دیگر بالا می‌رفت.