بد سیب
ساعت ۸:٠٤ ‎ق.ظ روز ۱۳۸۸/٢/٢٩  

مینویسم شاید

                    دلم آرام شود

 

 

مینویسم شاید

                    بغضم آزاد شود

 

 

مینویسم شاید

          چشم آن زیبا رو، بیند و شاد شود

                                 چهره زیبایش چون می ِ ناب شود

 

 

مینویسم شاید

          مردکی برخواند

                   حس بگیرد روحش،

                                    اندکی زن باید

 

 

مینویسم شاید

              یک نفر یافت شود

                             دست من را گیرد

                                             پر پرواز شود

 

                    ببرد آنجایی که همه عریانیست

                                                       و در آرد چشمم

                            تا من نابینا ، چون پدر سبز شوم،

                                     روی شادی بینم

 

                                          و براندازم بیخ، هستی ِ آن بد سیب



 
آینه،شیشه،جاده
ساعت ۸:٠۱ ‎ق.ظ روز ۱۳۸۸/٢/۱٥  

چهارپایه‌ام که شش‌پایه می‌شود

                                .....آینه خیره نگاهم می‌کند

به جستجوی کودک شرور عاشق‌پیشه می‌کاودم

  و چون نمی‌یابد چینهای پیشانیش تازه می‌شود

                                                    و اشکهایش سرازیر

لحظه‌ای وجود هزارپاره‌ام درونش تکثیر می‌شود

و دیگر هیچ...........................

...............

........................چون جیوه ، گران بود

می‌دهم شیشه‌اش کنند قاب بی‌آینه را

..........................

..............

..........تابلوی جاده را به دیوار کوفته ام

                 کنار الک آویخته‌ام