کتابی هست
ساعت ٩:٢٦ ‎ق.ظ روز ۱۳۸۸/۸/٢٧  

کتابی هست،آغازی و پایانی

          کتابی هست، ناخوانده

                   که جز کاتب نمی‌داند چه خواهد شد.

کتابی هست، انده‌بار

      فصولش،‌پاره پاره، وحشتزا

کتابی هست، داستانها دارد

      داستان من ، داستان تو

            داستان توتک معصوم، داستان پیچک مغرور

                  داستان من، همین امروز، آخر می‌شود شاید

                        داستان تو ، شبی تاریک

 

عجب آشفته بازارِی‌ست،

           همه بازیچه آنیم

              همه بازیچه کاتب

                  و یا بازیگران بازی خونین

 و وقت بهت و حیرانی

         به ناگه فصل پایانی

                که بازی نیست

                    خون‌بازی‌ست

 



 
تضاد
ساعت ۸:۳٢ ‎ق.ظ روز ۱۳۸۸/۸/٤  

درونم زنی‌ست،

                که گاه دیدن اندام مردانه‌ام،

                             سینه‌هایش از شوق هم‌آغوشی،

                                                             نوک می کند.

          مردی‌ست،

                       که گاه عریانی دخترک احساسم،

                                                                 عاشق می‌شود.

          پیری‌ست،

                       که بر گذشته ویرانش،

                                                   حسرت می‌خورد.

          و کودکی‌ست،

                       که با پیر بدخلق سر سازگاری ندارد.

 

درونم بلوایی‌ست،

              میان فصلها و نسلها !

 

و برونم مردیست،

      که آغوش هیچ زنی ،

         پیر شب‌زده احساسش را به پایکوبی کودکانه رهنمون نمی‌شود.