تکرار نمی‌شود
ساعت ۱۱:۱۱ ‎ق.ظ روز ۱۳۸٩/۱/۱٥  

شرمنده‌ام،

از احساسی که بی‌پروا از مرزها گریخت و سر برآورد،

                 و از شعر عاشقانه‌ای که بوی کریه ِ ! جنسیت داد.

 

شرمنده‌ام،

از بوسیدن بی‌شرمانهء اندام شرمگاهی‌ات،

                و از خوابی که عاشقانه،‌ همخوابه‌مان کرد.

 

شرمنده‌ام،

از قلک حقیر کودکیهایم،

    که شکستنش، کفاف ِ خرید ِ شانه برای کمند گیسوانت را نداد،

      و از قطره اشکی که پس از سالها از سر ِ درماندگی بر شانه‌هایت چکید.

 

شرمنده‌ام،

از خیسی افکارم،

        لرزش صدایم،

           و

            رعشه اندامم.

 

 

و کنون،

     شرمنده،

       از چینهای پیشانی‌ات،

          هنگام لغزیدنِ نرگس شهلایت بر آخرین واژه‌های بی‌قوارهء احساسم.

 

 شرمنده‌ام ..........