خوابِ تو، خوابِ من
ساعت ۳:٤٠ ‎ب.ظ روز ۱۳۸٩/۳/٤  

عشق در زد،

            تو خواب بودی.

 

چون هستی سوخته‌ای، هوار زدم و

                                       بر سر کوبیدم،

                                                تو خواب بودی.

 

چو آوار بر سرم خراب می کرد، خانه را عشق،

                                                تو خواب بودی.

           من خراب بودم،

                     تو خواب بودی.

.......

خانه آوار شد،

         عشق پر زد،

            من در خواب شدم!

                      تو خراب شدی!