خیانت

به اشکهای مادر شک کرده ام،

                                 اثر ندارند.

به دعاهای پدر شک کرده ام،

                              گره‌ای باز نمی‌کنند.

به قوانین خدا مشکوکم،

                   زمین مشمول حکومتش نیست.

اینجا، خدایکان حاکمند،

        اینجا، اشکها دیدنی نیست،

                   دعاها شنیدنی نیست،

                                 خدایکان کور و کرند،

                                     اینجا باید جنجال بپا کنی تا دیده و شنیده شوی.

اینجا، زمین است

      ساکنانش، بی‌سرزمین

                  خدایکانش، ناخدا.

گرگها هجوم آورده اند،

                   حکم کرده اند!،

                             دریده شوم...

به جلو می‌نگرم،

                راهی نیست.

پشتِ سر،

           پناهی نیست.

در کنار،

        یاری نیست.

با توام!،

    آن بالا،

        خدایی هست؟!