مینویسم شاید
دلم آرام شود
مینویسم شاید
بغضم آزاد شود
مینویسم شاید
چشم آن زیبا رو، بیند و شاد شود
چهره زیبایش چون می ِ ناب شود
مینویسم شاید
مردکی برخواند
حس بگیرد روحش،
اندکی زن باید
مینویسم شاید
یک نفر یافت شود
دست من را گیرد
پر پرواز شود
ببرد آنجایی که همه عریانیست
و در آرد چشمم
تا من نابینا ، چون پدر سبز شوم،
روی شادی بینم
و براندازم بیخ، هستی ِ آن بد سیب