خیانت

بزرگ می‌شویم همپای نهالهای باغ همسایه

            و کوچک می‌شود قلبهامان چون قداست پدرانمان

مدفون شده بر برجهای بلند

            شب هنگام جفتهامان چون کلاغهای دخمه های اجدادی

                         چشمهامان را می‌درند

                                     و صبح

                                            بر نعشهامان مرثیه می‌خوانند

در مرثیه‌هاشان عشق را می‌ستایند و بر کلاغ نفرین می‌کنند

         آنگاه مترسکی می‌سازند

              مترسک خائن همبستر می‌شود شبهاشان را

و روز می‌ماند و توهم مترسکی

                                   که کلاغ چشمش را درید