تضاد
ساعت ۸:۳٢ ‎ق.ظ روز ۱۳۸۸/۸/٤  

درونم زنی‌ست،

                که گاه دیدن اندام مردانه‌ام،

                             سینه‌هایش از شوق هم‌آغوشی،

                                                             نوک می کند.

          مردی‌ست،

                       که گاه عریانی دخترک احساسم،

                                                                 عاشق می‌شود.

          پیری‌ست،

                       که بر گذشته ویرانش،

                                                   حسرت می‌خورد.

          و کودکی‌ست،

                       که با پیر بدخلق سر سازگاری ندارد.

 

درونم بلوایی‌ست،

              میان فصلها و نسلها !

 

و برونم مردیست،

      که آغوش هیچ زنی ،

         پیر شب‌زده احساسش را به پایکوبی کودکانه رهنمون نمی‌شود.